Osasun mentaleko arazoek eta nahasmenduek eragindako bajak % 120 inguru igo dira ( % 118) 2016 eta 2023 artean. Datu hori Gizarte Segurantzako Ministerioak zabaldu du Gardentasun Atariaren bidez, eta Administrazio Publikoko Osasun Mentalari buruzko Jardunaldian eman da argitara. Jardunaldia Madrilgo CSICen egoitzan egin da, eta Andaluziako Laneko Arriskuen Prebentziorako Institutuaren Laboratorio-Lan Osasunaren Behatokiak garatu du genero-ikuspegitik.
Bajen igoera, 2022tik 2023ra bitartean soilik, % 13,6koa izan zen, eta estatistiken arabera, osasun mentalarekin lotutako baja horien batez besteko iraupena 108 egunekoa izan zen. Horri gehitu behar zaio baja-mota horien ondoren berriro gaixotzen direnen proportzio handia, ez baita ibilbide bat diseinatzen, ezta egokitzapenik ere, pertsona lanpostura itzultzea errazteko.
Topaketan emandako informazioak Administrazio publikoan lan egiten duten pertsonen azken urteetako osasun mentalaren narriadura islatzen du. Bertan, lan-inguruneko estres-faktoreen hazkundea nabarmentzen da, bajen, txandakatzearen, absentismoaren, produktibitatearen galeraren eta presentismoaren gorakadaren ondorioz.
Ildo horretan, azpimarratu behar da Administrazioan lan egiten duten langileen % 48 lan-kontratuko eta bitarteko langileak direla, eta prekarietate handia dutela.
Espainiako 2,7 milioi langile publikoetatik % 6,4k depresioarekin bateragarriak diren sintomak ditu, Lan eta Gizarte Ekonomia Ministerioaren Osasun Mentaleko eta Laneko Txostenaren arabera. Prebalentzia horrek gora egiten du emakumeen artean, gehienak sektore horretan.
Izan ere, emakumeek gizonek baino ohitura osasungarriagoak dituzten arren, beren bizitzako uneren batean osasun mentaleko arazoak izan dituztela gehiago adierazten dute. Espainian neurri handiagoan emakumeek jasaten dituzten lan-prekarietatea, ezegonkortasun ekonomikoa eta beste arrisku psikosozial batzuk daude emakumeek gizonek baino depresio- eta antsietate-indize handiagoak dituztela adierazten duten datuen atzean.
