Min neuropatiko kronikoa trata daiteke?

Weill Cornell Medicine eta Burke Neurological Institute (Estatu Batuak) erakundeetako ikertzaileek egindako azterketa prekliniko batek emaitza onak lortu ditu, min neuropatiko kronikoa tratatzeko opioide ez den diseinu molekula batekin, nerbio-sistema periferikoaren min hiperaktiboko neurona sentsoreak lasaitzen baititu.

British Journal of Anaesthesia aldizkarian argitaratutako ikerketan, autore nagusiak, Gareth Tibbs doktoreak, kontzeptualizatutako bere klaseko lehen farmakoak bere diseinuaren arabera funtzionatzen zuela egiaztatu zen, maila molekularrean zein analgesikoan, itxuraz albo-ondoriorik izan gabe. "Dosi bakarrarekin edo zazpi eguneko dosiarekin, min neuropatikoaren zantzuak nabarmen lehengoratzen direla ikusten dugu", adierazi du Dianna Willis doktoreak, Burke Institutu Neurologikoko zuzendari elkartua eta Weill Cornell Medicinen Feil Familiaren Garunaren eta Adimenaren Ikerketa Institutuko neurozientzia irakasle ondokoa. "Bihotzeko albo-efektuen, sedazioaren edo adikzioaren zantzurik ere ez dugu ikusten", gaineratu du. "Emaitza pozgarriak dira, eta, geroko azterketa preklinikoak ondo badoaz, hasierako saiakuntza kliniko bat hastea eskatuko dugu", adierazi du ikerketaren egilekide nagusiak, Peter Goldstein doktoreak, Weill Cornell Medicinen anestesiologiako irakasleak eta NewYork-Presbyterian/Weill Cornell Medical Center-en anestesistak.

Min neuropatikoa nerbio-sistema periferikoaren neuronetan, garunetik kanpoko nerbio-sarean, izandako kalteen ondorioz sortzen da, eta mundu osoko hamarnaka milioi pertsonari eragiten diela kalkulatzen da. "Oso zaila da eraginkortasunez tratatzea: lehen mailako egungo terapiek, hala nola gabapentina antiepileptikoak eta duloxetina antidepresiboak, ez dute ondo funtzionatzen eta albo-ondorio garrantzitsuak dituzte. Analgesiko opiazeoak ere nahiko ez dira eraginkorrak min neuropatiko kronikoaren aurka, eta albo-ondorio potentzial are okerragoak dituzte, hala nola adikzioa eta intoxikazio hilgarriaren arriskua".