Garunean oroitzapen iraunkorrak nola sortzen diren azaltzen du azterlan batek

Zure amari hiru urte zenituenean opilak egiten laguntzea... bizikletan ibiltzea erruedinik gabe... zure lehen musua... Nola gordetzen ditugu aspaldiko gertakizunen oroitzapen biziak? Albert Einstein Medikuntza Fakultateko (Estatu Batuak) ikertzaileek aurkitu dute azalpena.

"Informazio berria ikasteko eta denbora luzez gordetzeko gaitasuna da garunaren ezaugarri nabarmenetako bat. Aurkikuntza harrigarria egin dugu saguetan, epe luzerako oroitzapen horiek sortzeko oinarri molekularrean", azaldu du Robert H. Singer doktoreak, 'Neuron' aldizkari zientifikoan argitaratu den ikerketaren egilekideak.

Ezagutzen ziren memoriaren zelula-oinarrien alderdi batzuk. Neuronek (nerbio-zelulek) egiten dituzte, eta hipokanpoa deritzon garuneko eskualde batean biltegiratzen dira. Estimulazio neuronal errepikatuak sinapsiak indartzen dituenean sortzen dira, hau da, nerbio-zelulen arteko konexioak indartzen dituenean.

Epe luzeko oroitzapenetarako beharrezkoak diren iraupen luzeko konexio sinapikoak egonkortzeko proteinak behar dira. Proteina horien planoak RNA mezulariaren (RNAm) molekulak dira, eta memoriari lotutako geneetatik transkribatzen (kopiatzen) dira, txostenaren arabera.

"Paradoxikoa da denbora asko (ordu batzuk) behar dela memoria iraunkor bat osatzeko, baina, hala ere, proteinen fabrikazioari lotutako RNAm eta proteinak ordubete baino gutxiagoan desagertzen dira. Nola da posible?", azaldu du Sulagna Das doktoreak, artikuluaren lehen egile eta egilekideak.

Galdera horri erantzuteko, ikerketa-taldeak sagu-eredu bat garatu zuen, eta eredu horretan fluoreszentziaz markatu zituzten ARNm molekula guztiak, ARCtik jariatzen direnak. Gene horrek garrantzi kritikoa du gure jarduerak eta beste esperientzia batzuk epe luzerako oroitzapen bihurtzeko.