Gurutze Gorriak bizilagunen espiritua berreskuratu du jende gabe dauden eremuetan

Zer gertatuko litzateke areto berean elkartuko bagenitu jubilatu bat, banketxe bateko zuzendaria, jatetxe bateko sukaldaria, ikastetxe bateko ikasketaburua, medikua, langile gaztea, boluntarioa..., eta horrela, jenderik gabeko herri batean, beren arazo eta beharrizanei buruz hitz egiteko eta elkarrekin jartzeko askotariko talde bat?

Horixe galdetu du Gurutze Gorriak, eta horregatik hasi da bilerak egiten proba pilotu gisa Arure (Tenerifeko Santa Cruz) bezalako eremuetan, non bizilagunek hiru bilera egin baitituzte, auzotarrek beren arazoak azaldu eta konpontzeko.

Komunitatearen espiritua dinamizatzen duen jarduera bat da, eta herritarren artean loturak sortu eta ahalduntzea nahi du, subjektu hartzaileak izateaz gain, beren eta beren udalerriko bizien protagonista izan daitezen.

Boluntario-eredu ez-tradizional baten bidez, Gurutze Gorriak landa-inguruneetako garapen komunitarioa dinamizatzen du (udalerri eta eremu gutxi batzuetan jartzen du arreta), hasierako kanpo-laguntzaren ondoren, tokiko taldea jasangarria izan dadin, talde horrek beharrak planteatu eta modu lokalean eta autonomoan ebatz ditzan.

Baina, zertan gertatzen da hori? Taldeko saioetan, udalerri eta herri horretako pertsonek parte hartzen dute, eta haien beharrei eta horiek konpontzeko moduei buruz hitz egiten dute.

Parte-hartzaile bakoitzak bere gaitasunak ematen ditu, eta guztien baturak komunitate erresilienteagoa eta indartsuagoa ematen du. Horrek eragin positiboa du komunitate hori osatzen duten pertsonen osasun fisikoan eta mentalean, eta, gainera, bizi-kalitatearen autopertzepzioa areagotzen du, Gurutze Gorriaren arabera.